Μετά από χρόνια είδα αρκετή τηλεόραση την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς, και είχα και τον έλεγχο του τηλεκοντρόλ – ξέρετε τί εννοώ, όταν υπάρχουν μεγάλες παρέες σε τέτοιες βραδυές και ο καθένας θέλει να δει κάτι διαφορετικό, και στο τέλος δεν βλέπεις τίποτα. Παρακολούθησα κυρίως ΡΙΚ1, αλλά αποπειράθηκα να δω τί είχαν και τα άλλα κανάλια.

Κανονικά, με τον τόσο θυμό που είχα θα έγραφα ένα άρθρο. Αλλά το μόνο που έχω να πω είναι ότι: Στην Κύπρο όλα τα κανάλια θεωρούν ότι ο μέσος τηλεθεατής είναι ένας αμπάλατος, χοντρόπετσος, αναίσθητος, ρατσιστής, καπαρετζής, ασχολείται μόνο με ‘μάππα τζαι τζυνήι’, δεν έχει ταξιδέψει ποτέ εκτός από Ελλάδα για ψούμνισμα, είναι σίγουρα πάνω από 45 χρονών και έχει βγάλει το πολύ 3 τάξεις Γυμνασίου. Και είναι μόνο γένους αρσενικού (αν είναι αυτό δυνατό), με IQ γύρω στο 68. Η μόνη λέξη που για μένα περιγράφει σε ένα βαθμό την ποιότητα των προγραμμάτων (που παραδοσιακά θεωρούνταν η «αφρόκρεμα» της διασκεδαστικής τηλεόρασης) είναι ανύπαρκτη.

Ιδιαίτερα η εικόνα του 'κρατικού' καναλιού είναι άκρως ντροπιαστική.

Γι'αυτό και εγώ τη σβήνω και επιλέγω μόνο ταινίες και αθλητικά από τα δορυφορικά.