Το αδιέξοδο του δημοκρατικού αδιεξόδου

Τελευταία Ενημέρωση στις Τετάρτη, 30 Νοέμβριος 2011 08:02 Συντάχθηκε απο τον/την Vassilis Τετάρτη, 30 Νοέμβριος 2011 07:53

Πολιτική

Αξιολόγηση Χρήστη: / 3
ΧείριστοΆριστο 

Άρχισαν να εμφανίζονται στα τηλεοπτικά πάνελ.
Με τα σιδερωμένα κουστουμάκια και τις επικοινωνιακές γραβατούλες τους.
Χαμογελαστοί, σίγουροι και αισιόδοξοι.
Νεκροζώντανα θύματα του αποτυχημένου τους μάρκετινγκ.
Αυτού που τους άφησε κενούς από περιεχόμενο και καταχρεωμένους στα μάτια και τις συνειδήσεις των ψηφοφόρων τους.

Αυτών που για ακόμα μια φορά τους ανέχονται να περιφέρουν ανερυθρίαστα τις προεκλογικές τους σαχλαμάρες και τα μεγάλα λόγια.
Οι δημοσιογράφοι ρωτούν με σοβαρότητα, κι εκείνοι απαντούν με στόμφο και έπαρση. Περιμένουν τη σειρά τους, ζητούν επιπλέον χρόνο για να ολοκληρώσουν, κρατούν σημειώσεις και απαντούν με εύστοχα αστειάκια με τα οποία γελούν μόνο εκείνοι.
Γιατί τους ακούμε ακόμα;
Γιατί τους ανεχόμαστε να δηλώνουν ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα;
Το μεγαλύτερο αδιέξοδο στη Δημοκρατία είναι τελικά οι πολιτικοί και τα κόμματα. Αυτά τα δήθεν “κύτταρα” της κοινωνίας, που έγιναν καρκινογόνα.
Κακοήθης όγκοι στα σπλάχνα της πολιτείας που αργοπεθάινει.
Πώς τους ξεφορτωνόμαστε; Έχει κανένας κανένα σχέδιο;
Να είναι αυτή η καινούργια πρόκληση της εποχής μας;
Πώς να απελευθερωθούμε “δημοκρατικά” από τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους μας!